BOSTANDA SOLGUNLUK VE KÖK ÇÜRÜKLÜĞÜ HASTALIĞI

(Fusarium spp.,Rhizoctonia spp.,Pythium spp.)

            O Tohum, çimlenmesinden itibaren tüm gelişme devrelerinde bitkilerde zarar meydana getirirler. Çimlenme ve çıkışı takiben genç fide devrelerinde fide kök çürüklüğü (çökerten) hastalığına sebep olurlar. Hastalığa yakalanan fideler çoğunlukla tamamen kururlar. Tamamen kurumamış olanların kök boğazı ve kılcal köklerinde meydana getirdikleri lokal yaralar ve çürümeler ise ileriki devrelerde bitkileri solgunluk hastalığına daha duyarlı hale getirmektedirler.

            Bitkilerin, kol atma, çiçek ve meyve teşekkülü devrelerinde tipik solgunluk hastalığı zararı görülür. Bu devrede genellikle Fusarium türleri etkili durumdadır.

            Bitkilerde tipik iletim demetleri lekelenmeleri ve kol uçlarından başlamak üzere solgunluk, bunun sonucu yapraklarda daha sonra tüm bitkide çökme meydana gelmektedir. Bu durumda olan bitkilerin kök boğazlarında açık ve koyu kahverenginde kök boğazını çepeçevre saran yanıklık ve bazı hallerde de bu kısımlarda zamklaşma görülür. Kök boğazı yanıklığı daha çok sulama yapılan üretimlerde toprak yüzeyine yayılmış bulunan kollarda boğulma şeklinde veya meveyelerdeki  çürümeler şeklinde görülmektedir.

            X Etmeni birden fazla fungus olup, bu funguslar genellikle yaşamlarını toprakta sürdürürler. Uygun koşullarda hızla çoğalmakta ve uzun yıllar konukçuları olmadan canlı kalabilmektedirler. Bu özellikleri nedeniyle önemli etmenler arasında yer almaktadırlar.

            Bir yıldan diğer yıla geçişleri tarlada kalan hastalıklı bitki artıkları ile olur. Bazı türleri ise tohumla geçe bilmektedir.

            Z MÜCADELESİ:

            Kültürel Önlemler:

            -Aynı tarlada 2 yıldan fazla üst üste bostan üretimi yapılmamalı,

            -Sulama esnasında kök boğazı çevresinde suyun akmaması ve birikmemesine itina gösterilmeli,

            -Çiftlik gübresi verilmeli,

            -Toprağa gereğinden çok kimyasal gübre vermekten kaçınılmalı,

            -Bölgeye iyi uyumluluk gösteren ve hastalığa dayanıklı çeşitler üretilmeli,

            -Zarar görmüş bitkiler sökülerek imha edilmeli,

            -Hastalıklı meyvelerden tohumluk alınması kesinlikle önlenmelidir.

            Kimyasal Mücadele: Kimyasal mücadelesi yoktur.